Vandaag was het zover: de Carbage Run is officieel begonnen. De wekker ging vroeg, want om 07:00 uur moesten we bij de start staan. Met kleine oogjes maar groot enthousiasme verzamelden we ons tussen de andere barrels. Jos scoorde nog snel een paar Carbage Run hoodies (zeer belangrijk), en na wat koffie konden we eindelijk los.
Onze eerste etappe ging richting Karlstad, via route C.
Remy trapte de dag af en reed eerst vooral veel snelweg, ideaal om rustig in het ritme te komen en flink wat kilometers te maken. Pas later kregen we de eerste sneeuwkilometers onder de wielen — net genoeg om alvast te voelen dat dit geen standaard ritje zou worden.
Daarna nam Peter het stuur over. De omstandigheden werden serieuzer: meer sneeuw, gladdere stukken en af en toe wat glibberen en glijden. Na een paar spannende momenten besloot hij dat het tijd was voor een wissel.
En toen was ik aan de beurt.
In de laatste echt witte kilometers van vandaag heb ik me nog even goed uitgeleefd. Vol focus door de sneeuw, lachen in de auto en genieten van precies datgene waarvoor we hier zijn.
Alsof dat nog niet genoeg was, kregen we onderweg ook nog een eland-moment. Een eland die onze voorganger een soort schouderduw leek te geven… welkom in Scandinavië. Gelukkig liep het goed af en konden we onze weg vervolgen.
Aan het einde van de dag zijn we aangekomen bij het hotel, bij de finish van vandaag én de start van morgen richting Östersund. Moe, voldaan en met een hoofd vol sneeuwbeelden.
Dag 1: check.
Op naar morgen. ❄️🚗💨
No responses yet